Work สิ้นไร้ Balance กับความคาดหมายที่ไม่มีเหตุผล

สิ้นสุดลงไปหลังจากนั้นกับธุรกิจ Creativity Day ทิวากาลความคิดสร้างสรรค์แห่งชาติ ที่ประมวลนำมนุษย์จัดการแห่งวงการโฆษณา เอเจนซี่ ลงมาพูดรวมสนทนา สร้างแรงดลใจ เติมกะหมอกในงานแยกออกคว้าฟังกักคุม “Work ไร้ Balance การทำงานกับงานดำเนินชีวิตเพราะว่ามนุษย์จัดการสร้างสรรค์ ประกอบด้วยสิงสู่จริงๆเหรอ?” ประเด็นนี้มีความน่าสนใจโดยเฉพาะ การเชิญ 4 เบอร์โย่งสิ่งของแวดวงเอเจนซี่ ประการ เธอสงกรานต์ เศรษฐสมภพ, Chief Executive Officer, Publicis One Thailand ระอุแห่งธนสรณ์ เคยการหน้าที่, Executive Creative Director, CJ WORX เจ้าเอ็งศิระ ธนูีศุภรัตัว์, Associate Creative Director, MullenLowe Group ระอุแห่งศิรำไพชช์ ฉัตรชัยชนะกนันท์, Creative Group Head, GREYnJ UNITED ลงมาแชร์เรื่องราวเกี่ยวข้องการ Work-Life Balance ชีพแห่งแตกต่าง จนมีกระทู้ถามเอ็ดแห่งหนเอะใจขึ้นมา “เบื่องานหรือไม่?” กระทู้ถามนี้บังเกิดได้มากับทุกคน หลายทีทำหลังจากนั้นเปล่าม่วน เพราะว่าธุรกิจเปล่าไม่ผิดความประพฤติ แต่ว่าหลายคราก็จัดการแล้วสนุก โน่นเพราะอิฉันมี Passion แห่งนำไปสู่ความเชื่อมั่นหิวนำเสนอ เป้าประสงค์หิวทุ่มเทกับดักธุรกิจ เพื่อจะจุดหมายแห่งหนออกมาบริสุทธ์ที่สุด แม้ว่าถ้าหากจ้องที่อีกมุม ตัวเราเองก็ต้องประกอบด้วยงานวางระเบียบชีพจ่ายเท่ากัน จัดการหลังจากนั้นต้องพักผ่อนอีกด้วย “งานเข้มข้น แม้ว่าคนซีดๆ แล้วผู้บริหารจักก่อยังไง?” หัวอกหัวใจหลักเขตคือ เราต้องจ้องทุกคนแยกออกดำรงฐานะคน ไม่ใช่เช่นนั้นแค่เครื่องใช้ไม้สอย ที่สถานะผู้ร่วมงานก็ต้องมีน้ำใจทั้งสองฝ่าย “ผิเอางานตอนนี้ นกเขาจักนอนระยะใด” ที่ระดับหัวหน้าเอง ก็จำต้องกลับมาดูดุ รู้จักมักคุ้นลูกน้องตัวเองดีแล้วหรือยัง ทั้งปวงความประพฤติของพวกเกิดมาจากต้นเหตุอย่างไร ทำไมเขาถึงสร้างอย่างนี้ “ไอ้ลูกปัจจุบันนี้เลี่ยน…” คำกล่าวบ่นแห่งมักได้ยินกันอย่างหนาหูสิงสู่ทุก เป็นต้นว่า เธอปันออกเขาหวนกลับไปคิดดูงานสำเร็จที่อยู่ ขอ Deadline รุ่งสว่าง แต่ว่าโหล่นกเขาก็มานั่งลงทำเช้า จากนั้นเคลื่อนที่ Deadline สิ่งของคุณคลอดจรอีกที ทั้งที่ปัจจัยสำคัญเลี่ยนก่อเกิดขนมจากการติดต่อสื่อสาร น่าจะหาเรื่องผลและวิธีว่าการไม่จ่ายเกิดปัญหาซ้ำ ๆ ไม่ใช่เช่นนั้นงานโบ้ยความผิดพลาดแยกออกใคร ความงานร่วมกับมนุช Generation ใหม่ก็ประธานเปล่าจำนนกักคุมเช่นกัน เราจำเป็นต้องเห็นด้วยเกินตวาดสมัยนี้เป็นระยะเวลาสรรพสิ่งคน Generation นวชาต ด้วยกันมันเป็นเรื่องยากที่จะจรบงการแยกออกเขาจรก่อในชิ้นแห่งเปล่าเหมาะกับเขา แม้ว่าถ้าหากฉันทดลองสับเปลี่ยนวิธีมาหยุดตรวจฟัง เรียนรู้ความประพฤติสิ่งของ และทำงานดำรงฐานะครูฝึกแยกออกนกเขามากกว่าที่จะไปสั่ง เพื่อหาวงกลมที่จะเจอกันตรงกลาง กระทำภายใต้เกณฑ์สิ่งขององค์กรกักคุมเหนือกว่า “ธุรกิจทนทุกข์ไม่เคยเอาชีวิตใครตาย แม้ว่าธุรกิจตรากตรำจากนั้นตากอากาศโหรงเหรง อันนี้เสียชีวิตลงมาจากนั้นเหลือแหล่ราย” หลายทีเราก็จักต้องการ Work-Life Balance หิวมีเวลาว่าการเรื่องเฉพาะบุคคลบ้าง แต่ความคาดหมายจากคนรอบตัวเลี่ยนก็ลากยื้อยุดฉันเอาไว้ดุ “จำเป็นต้องเอางานทิวากาลนี้” รวมทั้งสาเหตุอื่น ๆ อีกมากมายก่ายกองพันเก้า มีความคาดหมายเข้าที่แต่ละวันเปล่าย้ำห้ามเลย ไม่มีเงินฉันเปล่าสามารถ Workload Balancing คว้า ฉะนั้นเจ้าเอ็งเองก็จำต้องจัดแบ่งชีวิตินทรีย์ กับจัดการกับความเปลี่ยนแปลงแยกออกได้มา สุดท้ายฉันจะเห็นคว้าจัดการ Work-Life Balance ไม่จ่ายชีพไร้เนื้อความเทียบเท่านั้น ก่อกำเนิดขนมจากมากมายชิ้นเปล่าจะดุครอบครอง เนื้อการทำงาน ผู้ร่วมงาน รวมทั้งการดำเนินชีวิตเฉพาะบุคคล ที่มันต้องบประมาณาต้นลานซ์ซึ่งกันและกัน คล้าย ๆ กับดักงานศิลปกรรมสถานที่ดิฉันจำเป็นจะต้องจำเป็นต้องคิดค้นเอง ลงมานั่งประพฤติตามทฤษฎีไม่ไหว