End of the walk way : โรงภาพยนตร์บุฟเฟต์

คุณเจนจ่ายตั๋วเข้าโรงภาพยนตร์แห่งราคาเหมาะสมสุดเท่าไหร่? 100 พระบาท? 80 เท้า? 50 บาทา?มันสมอง. เฉพาะตัวผมเองเคยชินจับจ่ายใช้สอยตั๋วแห่งราคาไม่ผิดสุดๆสถานที่ 20เท้า!! ที่นครแหลมทองนี่แหละ ที่ยุคที่เตียงไม่ผิดแบ่งทางแคบออกเป็นแนวแบ่ง ๆ แน่นอนตวาดแนวหน้าสุดๆลงความว่าแนวที่ไม่ดีสุดโต่ง แนวแห่งนอกจากนั้นเธอจักต้องนอนแหงนคอมองดูต่อจากนั้น สายตาสิ่งของคุณอีกต่างหากจำเป็นจะต้องวิ่งขนมจากซ้ายไปทักษิณยิ่งกว่าดูเทนนิสชำรุดทรุดโทรมอีก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื้อความที่แลดูวันนั้นจำได้ตรงเป๊ะตวาดผู้แสดงนำ คือ “เบนินลุ่มหลง” ดังนั้นเหตุเนื้อความไวกล้องยาสูบ เนื้อความไวผู้แสดง ไม่ต้องพูดถึง มองดูผิวหนังยุติออกมา ผมกับเกลอ ๆ สถานที่ไปดูพร้อมกันเหมือนอ๊วกออกมาพร้อม ๆ สงวนที่ใบหน้าตึกคราว้ง ยุคปัจจุบันคุณประโยชน์มองดูภาพยนตร์แห่งโรงหนังเรือนดิฉันมีประโยชน์ไม่เสมอกัน ไม่มีมาตรฐานกลาง ทุกสิ่งอยู่สถานที่คุณค่าสิ่งของโรงหนัง สถานที่ และงานบริการ สนนราคารุ่งเรืองแรงกล้าสถานที่เคยชินซื้อรวมความว่าที่ประทับละ 1,000พระบาท โน่นนับว่าห่างจากสนนราคาต่ำสุดถึง 50เท่าตัว!! มองดูภาพยนตร์ในประเทศแหลมทองมีราคาไหม? จากงานเสาะแสวงข่าวสารพานพบตวาด ค่ากลางสนนราคาการแลดูจอเงินในประเทศประเทศไทยนับว่าอีกต่างหากเปล่ามีราคาเต็มแรงมากหลาย ผิเปรียบเปรยกับดักทั้งโลกนี้ต่อจากนั้น ประเทศไทยอีกต่างหากเปล่าใกล้อยู่แห่งอันทำให้หยุดท๊อป 30 สิ่งของโลกเลยด้วย (รู้เช็ดนวดีใจแห่งได้แลดูหนังถูกขึ้นมาทันครั้ง) ด้าวสถานที่ค่าพาหนะมีราคาแรงกล้าลงความว่า “บาเตะลีตะลานห์” $17.48 หรือ 568พระบาทกระทั่ง ๆ ซีกที่ทวีปเอเชีย มีราคามากคือ “ประเทศญี่ปุ่น” $12.77 หรือไม่ก็ 415พระบาท จริงๆ แล้วต่อจากนั้นแพงหรือไม่ก็ถูกคงไว้ไม่เท่าไหร่ ประธานดุคุณดูต่อจากนั้น “คุ้มทุนหรือไม่ก็เปล่า” เชื่อดุจดตอนนี้ คำว่า “เท่าทุน” สรรพสิ่งเจ้าเอ็งและฉันคงไว้ไม่เช่นเดียวกัน งานแลดูหนังที่ต่างด้าว โดยเฉพาะประเทศประเทศสหรัฐอเมริกาที่กันเอง จักมีสัณฐานแห่งไม่เท่าเทียมไทยชนิดอีฉันซักไซ้เท่าไหร่ ความต่างเริ่มแรกตั้งแต่ “การจ่ายบัตร” ตรงนั้น สนนราคาบัตรจะมีค่าเดียว ไม่ว่าคุณจะนั่งลงบริบูรณ์ ไม่ก็เกือบแนบหน้าจอ ทั้งหมดจับจ่ายใช้สอยสนนราคาเดียวกันสิ้น และสถานที่ประธานคือ “เปล่าจำกัดสถานที่นั่ง” สิ่งของไทยอิฉันจะกำหนดว่า เราเลือกสรรที่นั่งแถว B14 ก็ต้องตามควานหาที่ประทับติดสอยห้อยตามลำดับที่ กับนั่งลงที่ประทับแห่งขีดคั่น ห้ามผลัดกัน กันขนส่ง แต่ที่อเมริกา เจ้าเอ็งซื้อสนนราคาเดียว เข้าไปนั่งตรงไหนก็ได้! “ทะเล แล้วงี้ก่อเกิดอีฉันเข้าหลังจากนั้นเผชิญทว่าที่ประทับไม่ดี ๆ แหละ!?” เจ้าเอ็งคงไตร่ตรอง กรณีดังนี้จะถือว่า “เอาใจช่วยไม่ได้มา” ดังนี้แม้หมายบัลลังก์งดงาม ก็ไปเข้าไปนั่งตั้งแต่เนิ่น ๆ ทุกคนมีอำนาจเทียบเท่ากันหมด นี่ถือเอาว่ากบิล first come first serve หรือ “ลงมาก่อนกำหนดได้ก่อน” อย่างแท้จริง ทว่าความรื่นเริงมันอยู่ตรงนี้ ตรงที่ ครั้นคุณเข้าไปแห่งโรงหนังต่อจากนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเจ้าเอ็งจะเลือกเฟ้นนั่งลงที่ไหนก็ได้ต่อจากนั้น เธออีกทั้งเลือกสรรที่จะ “เข้าโรงไหนก็ได้” อีกด้วย!! ใช่!! ไม่มีผู้ใดลงมาสำรวจเธอหรอก เค้าพ้นไปพนักงานสูงสุดขนาดมานั่งลงมองดูบัตรของคุณ แม้เจ้าเอ็งไม่ปฏิบัติตัวโดดเด่นมากนัก เพราะฉะนี้แห่งเวลาแห่งเกล้ากระผมเองยังเป็นนิสิต พอใจมองดูหนัง แต่มีสตางค์โกร๋งเกร๋ง สิ่งแห่งเกล้ากระผมและเพื่อน ๆ จำเป็นจะต้องก่อลงความว่า.. การวางแผนก่อนกำหนดดูผิวหนัง ทำไมจำเป็นจะต้องคบคิด? ก็เพื่อให้เราสามารถแลดูผิวหนังมาก ๆ เนื้อความคว้าเช่นกันตั๋วหนังใบเดียว! เมื่อออกจากผิวหนังกรณีที่หนึ่ง ก็วิ่งไปประกบเหตุลำดับที่สอง สิ้นเรื่องที่สองก็วิ่งจรรอสถานที่กรณีลำดับที่สาม เข้าโรงภาพยนตร์ตั้งแต่สิบเอ็ดนาฬิกา ออกมาอีกทีสองทุ่ม ถามกลับดุเท่าทุนมั้ย? เสมอทุนสิ! คุ้มทุนแน่ แต่ถามกลับว่างุนงงมั้ยมันสมองมันสมอง “งัวรเลนึนพ้นล่ะคุณ!” เกล้ากระผมเรียกโรงภาพยนตร์ดังนี้ว่า “โรงหนังรองฟเฟต์” เป็นมั่นเป็นเหมาะตวาด ทำแบบนี้เลี่ยนเถื่อน ผิโตแล้วอยู่ยงไม่ทำเป็นมั่นเป็นเหมาะ มันสมองมันสมอง เพราะประกอบด้วยจรรยาบรรณสึกหรอ? หามิได้.มันสมอง ก็เพราะว่ามันมึนหัวมากกว่า!!!